برداشت آب از رودخانه ها به خاطر رشد جمعیت و توسعه کشاورزی و صنعت و همزمان تخلیه فاضلاب به رودخانه ها، برنامه ریزی برای کنترل آلودگی سامانه های رودخانه ای را ضروری ساخته است. در مساله مدیریت کیفی رودخانه ها، معمولا تصمیم گیرندگان و تاثیرپذیرندگان متعددی با مطلوبیتهای متفاوت وجود دارند. امروزه مدل های رفع اختلاف که امکان در نظر گرفتن نظرات تصمیم گیرندگان مختلف در یک سامانه را فراهم می سازند به تدریج جایگزین مدل های تصمیم گیری چند معیاره می شوند. در این مقاله، یک مدل جدید رفع اختلاف برای تخصیص بار آلودگی در رودخانه ها معرفی می شود. این مدل از یک روش چانه زنی اقتصادی پیشنهاد شده توسط Young (1993) استفاده می کند و با اعمال اصلاحاتی از این روش برای رفع اختلاف در مدیریت کیفی رودخانه ها استفاده می شود. ورودی های این مدل، توابع مطلوبیت تصمیم گیرندگان و منحنی تبادل بین اهداف مختلف موجود می باشند. برای در نظر گرفتن عدم قطعیت مربوط به توابع مطلوبیت، از هر طرف درگیر در مساله رفع اختلاف، توابع مطلوبیت گروهی از تصمیم گیرندگان و متخصصین در نظر گرفته می شود. برای به دست آوردن منحنی تبادل از روش NSGA_II استفاده می شود که یک الگوریتم ژنتیک جدید برای بهینه یابی های چندهدفه می باشد. نتایج این مقاله که شاید اولین کاربرد تئوری یونگ را در مدیریت سامانه های منابع آب نشان می دهد، نشان دهنده کارایی مناسب آن است.